Zamirler

June22012

(Source: terrible-reflection, via rainbower)

mutluluk

6PM

rainbower:

”Vücudunda yara izi olmayan insanları sevemiyorum, sanki hiç yaşamamışlar gibi, bir şeyler eksik kalıyor.’

(Source: benbiryalanuydurdum)

10AM

Yıl ‘86.

Ben daha doğmamışım bile. 20 küsür sene önce çıkan bir şarkının hala seviliyor olmasının tek bir anlamı var: geçmişte insanlar kaliteli müzik yapıyordu.

500 Days of Summer filminin soundtrack albümü sayesinde tanıştım bu şarkıyla. Geç oldu ne yazık ki, ama olsun… Kulaklarımın pası gitti. :)

The Smiths There is a light that never goes out 500 Days of Summer

9AM

Yıl ‘95.

Sözleri ve melodisiyle tadından yenmeyen nadir şarkılardandır benim için. Zaman zaman içine düşülen fikirlere tercüman olur… Garip bir şekilde de mutlu hissettirir.

‘90lar pek güzeldi değil mi? Geriye dönememek ne acı.

Joan Osborne One of Us

9AM

Yıl ‘94.

İlk dinlediğimde ağlamıştım. O zamanlar daha sözlerini bile anlamıyordum oysa ki…

Geçmiş hep acıtmasa keşke…

The Cranberries Ode to my Family

June12012

kedilikadinolcakkiz:

İçimdeki telaştan nefret ediyorum. Sakin bir insan olmak isterdim. Sakin, ağırbaşlı ve az konuşan. Üç yaşındaki bir kız çocuğu gibi sürekli konuşup duran, ordan oraya koşan bir kızı babası dışında hiçbir erkek sevmez.
Bıyıklı adamları belki de beni severler diye seviyorumdur.

3PM

kedilikadinolcakkiz: