İnsana benzeyen un kurabiyesi kadını.

Bir süre daha ortalıklarda olamayacağım, sevdicekle tatildeyiz. Yıllar sonra başıma gelen en güzel şeylerden biri sanırım bu. Tatil notları ve kepsleri döndükten sonra. Selam ederim bebeler.

Metallica’yı daha bir ilkokullu bebe iken keşfetmiştim. Numberonetv’de Turn the Page klibini izleyip izleyip ağlardım. Ortaokuldan mezun olduğumda takdir getirdiğim için, karne hediyesi olarak annem bana senfoni orkestrası ile gerçekleştirilen konserin albümünü almıştı. Kasetler hala duruyor, en kıymetli ganimetim olarak.

2008’deki stadyum konserine gitmiştim ilk olarak, yıllar sonra onları karşımda görmek tabii ki de her hayran gibi gözlerimi ve kulaklarımı doldurmuştu.

Son albümleri hayranlar tarafından pek hoş karşılanmasa da, ben sadık bir hayranım, zamanında Gamze ile tanışmama vesile olan gruptur bu ve ben ona ‘sıçtıkları boktan müzik yapsalar yine dinlerim lan’ diyerek yerimi belli etmiştim.

Bugün ikinci kez onları izlemeye gideceğim. 80 yaşına da gelseler, sesleri ve yetenekleri körelse de ben onları sevmeye devam edeceğim.

Çocukluğumu, ergenliğimi ve yetişkinliğimi bir araya getiren bir gruba yüz çevirmem mümkün değil.

Fakat konsere gitmek için sanırım biraz yaşlandım, her tarafım ağrıyor, kendimi adeta yataktan söktüm bugün.

Olsun be, hepsine değecek bir konser olacak.

Headbang yapmayacağım korkmayın, bitlerimi etrafa saçmaya niyetim yok :/

Az evvel dermatolojiden çıktım. Iki haftadır kafam kaşınıyordu ve şişlikler vardı.

Sonuç: bitlenmişim.

Lan ben 27 yaşındayım amınakoyim ne biti lan! Saçım da uzun sikiyim böyle bahtı.
Neyseki erişkin bit boyutunda değilmiş, sirke halindeymiş, iki yıkamaya geçer dedi kadın.

Kız kardeşimden bulaştı muhtemelen, annemi arayıp haber verdim, kadın bana götüyle güldü.

Bir bu eksikti, gülsem mi ağlasam mı bilemedim.